Voorwoord 14 januari 2024

januari 10, 2024

Voorwoord 14 januari 2024

Eropuit
De laatste weken zijn de reclames die op mijn beeldscherm verschijnen, veranderd. In december kreeg ik vooral aanmoedigingen om over te stappen naar een andere zorgverzekeraar. Die reclames zijn nu weer verdwenen. Ik word nu vooral warm gemaakt om een vakantie te boeken. Deze wisseling in reclames maak ik volgens mij al jaren mee. Geen van beide acties leidt bij mij tot een dadendrang. Ik ben al jaren bij dezelfde zorgverzekeraar en over de vakantie ga ik in juni wel eens nadenken. Na de kersttijd volgt in de kerkelijke agenda de tijd van Epifanie. We lezen de verhalen over hoe Jezus zich bekendmaakt aan zijn omgeving: de doop in de Jordaan, de bruiloft in Kana en de roeping van de eerste leerlingen. Het zijn jaarlijks op het rooster terugkerende verhalen. Je zou kunnen zeggen dat ze ingekapseld zijn in een liturgisch systeem. Ze representeren een vertrouwde werkelijkheid. De lezingen in de kerk kunnen we horen als voorbijkomende reclames. Het hoort allemaal bij de door ons gecreëerde werkelijkheid. Maar wanneer we inhoudelijk gaan kijken naar de lezingen van Epifanie, gaat het steeds om verrassing en verandering. De bestaande sleur is geen wetmatigheid maar kan door Gods liefde doorbroken worden. De centrale gedachte van Epifanie is: de wereld van het geloof is geen gesloten werkelijkheid. De boodschap van het evangelie heeft een relatie met al het bestaande. Het waaiert uit in al het zichtbare. Bij Epifanie hoort geen passiviteit. Steeds opnieuw klinken de verhalen als uitnodiging. Wanneer gaan wij eropuit? Hoe laat ik het evangelie waar zijn in deze wereld? Dan is er toch een verschil met de reclames waarmee ik begon. Het evangelie is immers geen variatie binnen het systeem, maar een einde van alles waarin mensen doorlopen. Gods nieuwe wereld is begonnen!
ds. Wim de Ruyter 

Meer berichten