De mensen die we missen
God, U kent de namen van de mensen die we missen;
geliefden, die nog steeds met ons verweven zijn.
Wij voelen hier de leegte; zij rusten in uw vrede.
God, U bent de Vader van de mensen uit de tijd.
Misschien ken je het lied, geschreven door Matthijn Buwalda en Roeland Smith, gezongen
door Sela. Maar misschien nog meer ben je bekend met de inhoud van de tekst. Wanneer je
iemand van wie je houdt moet missen blijft die lege plek altijd. Die lege stoel, dat koude bed,
nooit meer even je verhaal kwijt kunnen, nooit meer die liefdevolle ogen die je aankijken,
nooit meer die armen om je heen, nooit meer iets voor die ander doen, nooit meer samen
mooie momenten beleven.
Door de tijd leer je je weg wel kennen in dat onbekende landschap waarin het leven zo heel
anders is. Maar de leegte wordt door niets en niemand opgevuld, ook niet door God.
Wat blijft is niet alleen het verdriet om het gemis, maar ook ontstaan er mooie
herinneringen waarvoor je zo dankbaar kan zijn. In die leegte raak je steeds meer door deze
liefdevolle herinneringen met elkaar verbonden. Deze herinneringen zijn zo kostbaar, die
bewonder je als een mooie diamant waarin het licht vele kleuren doet schitteren. Alleen ga
je daar niet de hele dag naar zitten kijken.
Wie ook blijft is God. Niet omdat je Hem ‘merkt’ of ‘voelt’, maar omdat zijn NAAM een
belofte is: “Ik zal er ZIJN”, Hij was er altijd al, ook in je moeilijke periode, Hij is er nu om je te
helpen en je genoeg kracht voor deze dag te geven en wat je ook meemaakt, Hij zal er altijd
voor je Zijn. En heel voorzichtig ga je dit ontdekken in die ander die in liefdevolle aandacht
en goede zorg op jou toe-komt. En in je hart wonen mensen die daar altijd blijven wonen,
ook als zij hier niet meer zijn. Dát is jouw toekomst. En ook al blijft er altijd een lege plaats,
altijd zullen we hen weer tegenkomen!
Want God is de Vader van het leven en ook de Vader van de mensen in ons hart.
En misschien ken je iemand die in rouw is. Misschien dat jij er voor iemand kan zijn zonder
dat je zegt wat iemand moet doen of moet voelen. Gewoon naast iemand lopen, de
helpende hand bieden, een ruggensteun voor iemand zijn. Ook al denk je: “het is toch allang
geleden?” Wat jij kan betekenen voor de ander in rouw is ook “Zijn”. Dat is nabij “zijn”.
Troost ons Heer, wees ons nabij.
Laat ons in uw armen vrede vinden.
Draag ons Heer en koester ons
als we denken aan de mensen die we missen.
ds. Rianne Noordzij
