Vernieuwing
Er is een nieuwe schijf van vijf. Ik heb hem nog niet heel goed bestudeerd, maar uit korte
samenvattingen begreep ik dat mijn eetpatroon tot nu toe op de meetlat ergens zit tussen
onverantwoord en asociaal. Ik heb er gelaten kennis van genomen. De latere geschiedenis zal
hard over mij oordelen: ook hij geloofde in jonger jaren dat melk goed is voor elk.
Met een paar vrienden heb ik al wel contact voor een onderzoekscommissie naar de effecten
van peulvruchten consumptie. Onze werkhypothese is dat menselijke consumptie het aantal
schadelijke en onaangename gassen in vooral kleine ruimten sterk zal doen toenemen. Voor
velen zou dit een ernstige inbreuk maken op hun kwaliteit van leven. Omdat hier medische,
economische, psychologische en sociale motieven ingebracht kunnen worden, gaan wij ervan
uit dat we de komende vijftig jaar nog genoeg twijfel kunnen zaaien bij de nieuwere
inzichten.
De weerstand tegen vernieuwingen gaat bijna altijd volgens bepaalde vaste patronen. De
status quo van het recentere verleden is altijd de heilige norm waaraan niet getwijfeld mag
worden. In de kerk hebben we daar ruime ervaring mee. In de gemeente waarin ik gedoopt
ben, heeft de kerkenraad vijfentwintig jaar gestreden tegen bloemen in de kerk. De kerkenraad
zag geen enkele Bijbelse fundering voor de gedachte dat gemeenteleden een bloemengroet uit
de kerk zouden kunnen krijgen. Jezus zelf had nog geen roos weggegeven. Ondertussen is die
kerkenraad trouwens om. De tegenstanders hebben van de nieuwe kerkenraad allemaal een
boeket gekregen. Naar verluid werd dat erg gewaardeerd. Een nieuw probleem is dat er gif in
bloemen blijkt te zitten. Dus zijn er alweer kerken zonder giftige bloemen.
Theologisch vind ik de vaak voorkomende verbinding tussen conservatisme en christelijk
geloof interessant. Conservatieven doen graag een beroep op een bepaalde
scheppingsordening. God gaf in het paradijs Eva een aanrecht en Adam een bureau. Met
andere woorden, de veronderstelde goddelijke scheppingsordening heeft zijn oorsprong in de
fantasie van mannen in een betrekkelijk recent verleden die vooral ruimte voor zichzelf
wilden maken. Opmerkelijk is dat Jezus in het Nieuwe Testament nooit dagdroomt over een
ideaal verleden toen alles nog ging zoals God bedoeld had. Bij Hem gaat het om de toekomst
van het koninkrijk van God. Hoe verhoudt dat wat wij nu doen zich tot die toekomst?